U-Star

Dalam makroekonomi, satu konsep untuk memahami dinamik pasaran buruh dan dasar monetari ialah kadar pengangguran semula jadi, yang biasa dilambangkan sebagai u* (disebut "u-bintang").

Kadar pengangguran semula jadi (u* yang suka dijatuhkan oleh ahli ekonomi semasa majlis makan malam) adalah pada dasarnya titik manis ekonomi untuk pengangguran. Ia seperti bubur yang "tepat" dalam cerita Goldilocks kewangan – tidak terlalu panas, tidak terlalu sejuk.

Bayangkan u* sebagai tahap pengangguran yang ekonomi anda kekalkan apabila ia berjalan lancar tanpa sebarang ketinggian gula buatan atau sakit kepala mabuk daripada kitaran boom/bust. Ini adalah apa yang anda jangkakan untuk lihat apabila ekonomi tidak terlalu berseronok atau mengalami sakit kepala kemelesetan.

Apa itu u* (kadar pengangguran semula jadi)?

Kadar pengangguran semula jadi, dilambangkan sebagai u* (disebut "u-bintang"), adalah kadar pengangguran yang akan wujud dalam ekonomi dalam keseimbangan, di mana tiada pengangguran kitaran akibat kemelesetan ekonomi atau ledakan.

Ia mewakili peratusan tenaga kerja yang menganggur disebabkan oleh dinamik pasaran semula jadi, walaupun ketika ekonomi berada pada "pekerjaan penuh".

Ciri utama kadar pengangguran semula jadi:

1. Ia dianggap sebagai kadar pengangguran yang paling rendah dan berkekalan dalam jangka panjang
2. Ia merangkumi pengangguran struktur (disebabkan oleh ketidakpadanan kemahiran) dan pengangguran geseran (disebabkan oleh peralihan kerja normal)
3. Ia mengecualikan pengangguran kitaran yang disebabkan oleh turun naik kitaran perniagaan

Kadar semula jadi tidaklah sifar kerana walaupun dalam ekonomi yang sihat, akan sentiasa ada beberapa orang antara pekerjaan atau kemahiran mereka tidak sepadan dengan kedudukan yang ada.

Apabila pengangguran jatuh di bawah kadar semula jadi, ia biasanya membawa kepada peningkatan inflasi, sebab itu ia juga kadang-kadang dipanggil Kadar Pengangguran Tanpa Pecutan Inflasi (NAIRU).

Ahli ekonomi secara amnya menganggarkan kadar pengangguran semula jadi semasa di Amerika Syarikat berada di antara 3.5% hingga 4.5%, walaupun ini tertakluk kepada perdebatan dan boleh berubah dari masa ke masa disebabkan oleh perubahan struktur dalam ekonomi, peraturan pasaran buruh, perubahan demografi, dan kemajuan teknologi.

Mengapa kadar pengangguran semula jadi wujud?

Kadar pengangguran semula jadi wujud disebabkan oleh beberapa faktor semula jadi dalam pasaran buruh:

• Pengangguran Geseran: Ini berlaku apabila individu sementara menganggur semasa beralih antara pekerjaan, memasuki tenaga kerja buat kali pertama, atau memasuki semula selepas tempoh ketidakhadiran.
• Pengangguran Struktur: Ini timbul apabila terdapat ketidakpadanan antara kemahiran yang dimiliki oleh pekerja dan kemahiran yang dituntut oleh majikan, selalunya disebabkan oleh kemajuan teknologi atau peralihan dalam ekonomi.

Faktor-faktor ini memastikan bahawa sentiasa ada tahap asas pengangguran, walaupun dalam ekonomi yang kukuh.

Bagaimana kadar pengangguran semula jadi ditentukan?

Kadar pengangguran semula jadi dipengaruhi oleh pelbagai aspek struktur ekonomi:

• Dasar Pasaran Buruh: Dasar seperti faedah pengangguran dan undang-undang gaji minimum dapat mempengaruhi kadar semula jadi dengan mempengaruhi insentif pekerja dan keputusan pengambilan pekerja oleh majikan.
• Mobiliti Buruh: Kemudahan pekerja boleh berpindah atau menukar pekerjaan mempengaruhi seberapa cepat mereka dapat mencari pekerjaan baru, mempengaruhi kadar semula jadi.
• Perubahan Teknologi: Kemajuan dapat menyebabkan beberapa kemahiran usang sambil menciptakan permintaan untuk yang baru, mempengaruhi pengangguran struktur.

Penentu ini boleh berbeza dari masa ke masa dan merentasi ekonomi yang berbeza, menyebabkan turun naik dalam kadar pengangguran semula jadi.

Bagaimana kadar pengangguran semula jadi berkaitan dengan inflasi?

Kadar pengangguran semula jadi berkait rapat dengan inflasi melalui konsep Kadar Pengangguran Tanpa Pecutan Inflasi (NAIRU).

Apabila pengangguran jatuh di bawah kadar ini, ia boleh menyebabkan peningkatan inflasi kerana majikan bersaing untuk kumpulan pekerja yang terhad, menaikkan upah dan, seterusnya, harga. Sebaliknya, pengangguran di atas kadar semula jadi dapat menyebabkan penurunan inflasi.

Bolehkah kadar pengangguran semula jadi berubah dari masa ke masa?

Ya, kadar pengangguran semula jadi tidak tetap dan boleh berubah disebabkan beberapa faktor:

• Perubahan Demografi: Perubahan dalam komposisi umur tenaga kerja dapat mempengaruhi kadar semula jadi, kerana kumpulan umur yang berbeza mempunyai kadar pengangguran yang berbeza.
• Pendidikan dan Latihan: Peningkatan dalam pendidikan dan latihan vokasional dapat mengurangkan pengangguran struktur dengan menyelaraskan kemahiran pekerja dengan permintaan pasaran.
• Kemajuan Teknologi: Walaupun teknologi dapat menggantikan pekerjaan tertentu, ia juga dapat mencipta peluang baru, mempengaruhi kadar semula jadi.

Faktor dinamik ini bermaksud bahawa pembuat dasar mesti sentiasa menilai dan menyesuaikan diri dengan perubahan dalam kadar pengangguran semula jadi.

Bagaimana pembuat dasar menggunakan konsep kadar pengangguran semula jadi?

Pembuat dasar menggunakan kadar pengangguran semula jadi sebagai penanda aras untuk membimbing keputusan ekonomi:

• Dasar Monetari: Bank pusat memantau kadar semula jadi untuk menetapkan kadar faedah yang menyeimbangkan pengangguran dan inflasi.
• Dasar Fiskal: Kerajaan merancang dasar cukai dan perbelanjaan untuk mempromosikan pekerjaan tanpa mencetuskan inflasi yang berlebihan.

Memahami kadar semula jadi membantu dalam merumuskan strategi yang mendorong pertumbuhan ekonomi yang mampan.

Apakah kritikan terhadap konsep kadar pengangguran semula jadi?

Walaupun banyak digunakan, konsep kadar pengangguran semula jadi menghadapi beberapa kritikan:

• Cabaran Pengukuran: Menentukan kadar semula jadi secara tepat sukar kerana variabilitinya dari masa ke masa dan merentasi ekonomi yang berbeza.
• Implikasi Dasar: Bergantung pada kadar semula jadi mungkin menyebabkan dasar yang membenarkan pengangguran yang lebih tinggi daripada yang diperlukan, meremehkan potensi untuk campur tangan sisi permintaan.

Kritikan ini mencadangkan perlunya aplikasi yang bernuansa konsep dalam pembuatan dasar ekonomi.

Bagaimana kadar pengangguran semula jadi berbeza dari pengangguran sebenar?

Kadar pengangguran semula jadi mewakili tahap asas pengangguran yang disebabkan oleh faktor struktur dalam ekonomi. Pengangguran sebenar, bagaimanapun, boleh menyimpang dari kadar semula jadi ini disebabkan oleh faktor kitaran, seperti kemelesetan ekonomi atau ledakan.

Semasa kemelesetan, pengangguran sebenar meningkat di atas kadar semula jadi akibat penurunan permintaan terhadap barangan dan perkhidmatan, menyebabkan kehilangan pekerjaan.

Sebaliknya, semasa ledakan ekonomi, pengangguran sebenar boleh jatuh di bawah kadar semula jadi, berpotensi membawa kepada tekanan inflasi kerana majikan bersaing untuk kumpulan pekerja yang terhad.

Bagaimana kadar pengangguran semula jadi dianggarkan?

Menganggarkan kadar pengangguran semula jadi melibatkan analisis pelbagai penunjuk ekonomi dan penggunaan model statistik:

• Analisis Keluk Phillips: Ahli ekonomi meneliti hubungan antara pengangguran dan inflasi untuk menyimpulkan kadar semula jadi.
• Tren Pasaran Buruh: Tren dalam kekosongan pekerjaan, pertumbuhan upah, dan penyertaan tenaga kerja memberikan pandangan tentang kadar semula jadi.

Kaedah ini, walaupun informatif, tidak tepat, dan anggaran kadar semula jadi dapat berubah dari masa ke masa berdasarkan data ekonomi baru.