This article has been translated from English to Thai.

นโยบายการคลัง คือวิธีที่รัฐบาลปรับระดับการใช้จ่ายและการเก็บภาษีเพื่อส่งผลโดยตรงต่อเศรษฐกิจ

นโยบายการคลังมักจะไปควบคู่กับนโยบายการเงิน (วิธีที่ธนาคารกลางมีอิทธิพลต่อปริมาณเงิน) เพื่อบรรลุเป้าหมายทางเศรษฐกิจต่างๆ

นโยบายการคลังเริ่มเป็นที่นิยมในช่วงปี 1930 หลังจากที่นักเศรษฐศาสตร์ชาวอังกฤษ John Maynard Keynes ได้แนะนำไว้

เขาเสนอว่าเมื่อใดก็ตามที่ประเทศกำลังเผชิญภาวะเศรษฐกิจถดถอย การให้เงินในมือผู้บริโภคมากขึ้นอาจนำไปสู่การเติบโตทางเศรษฐกิจ วิธีนี้สามารถทำได้โดยการลดภาษีหรือเพิ่มการใช้จ่ายของรัฐบาล

นโยบายการคลังแบบต่างๆ

นโยบายการเงินพื้นฐานมีสามแบบ ได้แก่ กลาง, ขยายตัว, และหดตัว

  • กลาง – การใช้จ่ายของรัฐบาลเท่าเทียมกับรายได้ของมันเอง
  • ขยายตัว – การใช้จ่ายของรัฐบาลมากกว่ารายได้
  • หดตัว – การใช้จ่ายของรัฐบาลน้อยกว่ารายได้

ผลกระทบของนโยบายการคลังต่ออัตราแลกเปลี่ยน

ผลกระทบของนโยบายการคลังต่อสกุลเงินขึ้นอยู่กับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจอย่างมาก เนื่องจากแต่ละประเทศมีเอกลักษณ์และสิ่งแวดล้อมทางเศรษฐกิจเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ดังนั้นจึงยากที่จะบอกได้ว่านโยบายการคลังจะมีผลต่ออัตราแลกเปลี่ยนอย่างไร

สมมติว่ารัฐบาลมีงบประมาณขาดดุลเนื่องจากนโยบายการคลังแบบขยายตัว เพื่อจัดการขาดดุล รัฐบาลสามารถทำงานร่วมกับธนาคารกลางเพื่อพิมพ์เงินใหม่ (หรือที่เรียกว่า การผ่อนคลายเชิงปริมาณ)

เงินใหม่ที่พิมพ์ออกมานี้สามารถใช้เพื่อพัฒนาโครงการเศรษฐกิจของรัฐบาล การเพิ่มปริมาณเงินนี้อาจก่อให้เกิดภาวะเงินเฟ้อและนำไปสู่การอ่อนค่าของสกุลเงินในประเทศเมื่อเทียบกับสกุลเงินต่างประเทศ